|
| | شنبه، 13 شهريور ماه ، 1389 | |
 |
| گروه مقاله | پایگاه های اسلامی | |
| عنوان مقاله | سيستم عامل ملى چيست؟ | | نویسنده | انتخاب کنید | | بازدید | 72 |
| تاریخ انتشار | 1382-12-17 |
| فایل مطلب |  |
| متن مقاله | «سيستم عامل ملّى»، نامى است كه شوراى عالى انفورماتيك كشور بر روى سيستم عامل «لينوكس» گذاشته است؛ پروژه (سيستم عامل ملّى) كه شوراى عالى انفورماتيك ايران به رهبرى ICT پيشرفته دانشگاه صنعتى شريف در سال 1379 كليد زده شد. به گفته مجيد صيدى مدير پروژه فارسىسازى لينوكس براى تدوين سيستم عامل ملى، 4 ميليارد تومان بودجه در نظر گرفته شده است و قرار است تا پايان سال 1384 جايگزين سيستم عامل «ويندوز» شود.
حال با توجه به اينكه 97% از رايانههاى شخصى و غير شخصى در سراسر كشور به سيستم عامل ويندوز مجهز است و به دليل زبان ساده و سرعت بالا توانسته جاى خود را در ميان كاربران ايرانى باز كند، ضرورت تغيير سيستم از ويندوز به لينوكس با صرف مبالغ هنگفت و زمان طولانى چيست؟ آيا سيستم لينوكس مىتواند پاسخگوى نيازهاى كاربران ايرانى باشد؟
وقتى كه دكتر محمد سپهرىراد مشاور رئيس سازمان مديريت و برنامهريزى كشور ودبير شوراى عالى انفورماتيك از سيستم عامل ملى سخن مىگويد، قبل از هر چيز اين سؤال به ذهن مىرسد كه چگونه مىتوان به سيستمى كه در خارج از كشور طراحى شده است عنوان ملّى اطلاق كرد؟!
دكتر سپهرى در اين خصوص مىگويد: در حال حاضر عمده رايانههايى كه مورد بهرهبردارى قرار مىگيرد، رايانههاى شخصى است و سيستم عامل مورد استفاده در اين رايانهها تقريباً بدون استثنا سيستم عالم ويندوز است. استفاده از اين سيستم مشكلاتى به همراه دارد كه عمدهترين آنها عبارتاند از:
1. منابع اين سيستم عامل در اختيار ما نيست و حوزههاى امنيتى در آن وجود دارد. از اين رو، بدون آنكه كاربران بدانند ممكن است اين حفرههاى امنيتى براى كاربران مشكل ايجاد كند و اطلاعات آنها در معرض نفوذ خرابكاران قرار گيرد.
2. در ايران قانونى كه از نرمافزارهاى خارجى حمايت كند وجود ندارد و اين نرمافزارها به طور رايگان تكثير مىشوند و همه از آن استفاده مىكنند. اگر ايران بخواهد به سازمان تجارت جهانى (WTO) بپيوند، قطعاً ادامه اين روشن امكانپذير نخواهد بود و كشور مجبور خواهد شد براى استفاده از نرمافزارهاى خارجى، بهاى آن را بپردازد.
دكتر سپهرى دلايل ديگرى را هم تحت عنوان دلايل فرعى عنوان مىكند و اجراى پروژه سيستم عامل ملى را تصميمى براى روزهايى مىداند كه با شرايطى متفاوت نسبت به امروز روبهرو خواهيم بود. سيستمى كه اين مشكلات را نداشته باشد يا آنها را به حداقل برساند. بر اساس تجاربى كه در دنيا وجود دارد و همچنين تجارب كشورهايى كه كم و بيش با چنين مسائلى مواجه بودند، چنين سيستم عاملى بايد بر اساس سيستم عاملهايى كه منبع آنها باز است، ساخته شود.
لينوكس يا ويندوز
در حال حاضر انتخاب اصلى براى خدمات ميزبانى وب يا hosting در ايران بيش از هر چيز استفاده از سرورهاى ميزبان ويندوز است و به گفته دكتر سپهرى تمام رايانههاى شخصى تقريباً بدون استثناء از سيستم عامل ويندوز استفاده مىكنند. بنابراين اصرار براى استفاده از سيستم عامل «لينوكس» به اعتقاد بسيارى از كارشناسان انفورماتيك غير اصولى است. اين در حالى است كه نصرالله جهانگرد دبير شوراى عالى اطلاعرسانى و مشاور رئيس جمهور عقيده ديگرى دارد. او با اشاره به تمام انتقادها و ترديدهايى كه در برابر جايگزينى لينوكس با ويندوز در كامپيوتر ايرانىها وجود دارد مي گويد:«در حال حاضر يك اختلاف بزرگ جهاني بر سر استفاده از سيستم مايكروسافت و ساير سيستم ها به عنوانOpen Source يا همان منبع باز وجود دارد و تقريباً تمام كشورهاي دنيا تمايل دارند از انحصار مايكروسافت خارج شوند. ما هم به دلايل امنيتى و اقتصادى تمايل داريم سيستمهاى منبع باز مانند لينوكس را در ايران تقويت كنيم.»
اما اين در حالى است كه بسيار از كارشناسان صرف اينگونه هزينهها را براى جايگزينى سيستم لينوكس بيهوده مىدانند. در اين باره آقاى جلال حاجى غلامعلى مىگويد: سيستم لينوكس با تمام شهرتى كه دارد از هفت خطاى اساسى رنج مىبرد كه اين هفت خطا عبارتاند از: 1) انتخاب اسم و رمز ساده و يا اسامى رمز پيش فرض، 2) باز گذاشتن درگاههاى (port) شبكه، 3) استفاده از برنامههاى ناامن و يا پيكربندى شده به صورت نادرست، 4) ناكافى بودن منابع يا نامناسب بودن ارجحيتها، 5) استفاده از نرمافزارهاى قديم، 6) نگهدارى IDUser هاى قديمى و غير لازم و تهيه شناسههاى عمومى، 7) به تعويق انداختن فعاليتهاى مهم در زمينه ايجاد امنيت. همچنين اخيراً سه نقطه ضعف جديد در سيستم عامل لينوكس معرفى شده است كه به يك كاربر ساده اجازه مىدهد تا كنترل كامل يك سرور يا ايستگاه كار لينوكس را به دست بگيرد.البته با وجود اهميت اين نقاط ضعف جديد امكان سوء استفاده گسترده و همگانى از آنها در محيط لينوكس وجود ندارد و يك فرد خرابكار در نهايت مىتواند تنها يك رايانه آسيبپذير را مورد هدف قرار دهد. اين در حالى است كه در محيطهاى ويندوز هر نقطه ضعف كوچكى مىتواند به صورت گسترده و فراگير مورد سوء استفاده افراد خرابكار و ويروسها قرار گيرد و در نهايت مجموعه بزرگى از رايانههاى آسيبپذير را تحت تأثير قرار دهد.طرفداران استفاده از سيستم عامل لينوكس، مهمترين ويژگى اين سيستم را نسبت به سيستم عاملهاى انحصارى در اين نكته مىدانند كه اين سيستم، نرمافزار آزاد است و هيچ شركت، دولت يا گروهى صاحب آن نيست. آنها همچنين امنيت بسيار بالا به دليل وجود ديواره آتشين در هسته سيستم عامل لينوكس و همچنين وجود لايههاى امنيتى مختلف در آن، تعداد انگشتشمار ويروسهاى رايانهاى شناخته شده براى آن، پايدارى بسيار بالا به دليل طراحى درست هسته، سرعت بالاى سيستم عامل، قيمت بسيار پايين آن و توانايى بهرهورى از 8 پردازنده به صورت همزمان را از نقاط قوّت اين سيستم مىدانند.اما از سوى ديگر، كارشناسان اعتقاد دارند امنيت بالاى لينوكس به اين دليل است كه هنوز مورد توجه خرابكاران قرار نگرفته و اگر اين سيستم مانند ويندوز كاربرد فراوان داشته باشد، بدون شك معايب امنيتى و ديگر نواقص آن از جمله حفرههاى نا امن آن مشخص خواهد شد. لينوكس چپيست؟!سيستم عامل لينوكس متعلق به شخصى است به نام «لينوكس بنديكت توروالدز torvalds Linus Bendect» وى در سال 1991 و در حالى كه دانشجوى سال دوم علوم كامپيوتر دانشگاه «هلسينكى» فنلاند و يك هكر خودآموخته بود، در راهى قدم گذاشت كه هدف آن ايجاد حركتى براى فراهم كردن نرمافزارهاى رايگان و در عين حال با كيفيت بود.پروژهاى كه در دنيا تحت عنوان پروژه گنو (GNU) توسط ريچارد استالمن (Riochard Stallman) آغاز شده بود. وى معتقد بود برخلاف ساير توليدات انفورماتيك، نرمافزار بايد از محدوديتهاى كپى و ايجاد تغييرات در آن آزاد باشد تا بتوان روزبهروز نرمافزارهاى بهتر و كارآمدترى توليد كرد.
نام پروژه GNU مخفف Gunis Not unix است كه استالمن آن را با اعلاميه معروف خود در سال 1983 آغاز كرد تا با فلسفه خودش بتواند به توليد و ارائه نرمافزار بپردازد.او با جادوگرى افسانهاى خود به تنهايى توانست ابزارى ايجاد كند كه از تمام ابزارهايى كه گروههاى برنامهنويس تجارى ايجاد كرده بودند برتر بود. در حالى كه پروژه GNU تا سال 1991 نتوانسته بود سيستم عامل رايگانى را به بازار ارائه كند، ناگهان سيستم عامل جديدى پيدا شد كه آن جوان هكر 21 ساله فنلاندى نام آن را لينوكس گذاشت. با پشتيبانى نرمافزارهاى پروژه GNU ، لينوكس تحت مجوز GPL قرار گرفت و با اين مجوز همه توانستند كدهاى منبع لينوكس را به رايگان داشته باشند؛ بر روى آنها مطالعه كنند و آنها را تغيير دهند |
| منابع | - روزنامه ايران، شنبه 23 اسفند ماه 1382.
- www.persia Linux.com
|
بازگشت | |
|
|
